Χαλαρωτικό μακραμέ...

Σήμερα ήθελα να σας δείξω κάποια βραχιολάκια που έκανα με την τέχνη μακραμέ που είναι άκρως χαλαρωτική και όμορφη....

 Μακραμέ βραχιολάκια με ξύλινες και μόνο χάντρες! Τετράγωνες , στρόγγυλες, χρωματιστές, όμως μόνο ξύλινες  ...

 Εδώ ένα κολιέ πάλι με ξύλινες χάντρες που προσπάθησα να το βγάλω στο όρθιο κρεμασμένο στην κουρτίνα μου αλλά λόγω μεγάλης εμπειρίας στις φωτογραφίες δεν μου βγήκε! χι χι χι ....το ανέβασα για να γελάσετε λιγάκι......χι χι χι ....

Εδώ το κολιέ κάνει κάποιες τσαχπινιές και με κάπως πιο αξιοπρεπή εμφάνιση σε κόκκινο φόντο, προσπαθεί να κλέψει τις εντυπώσεις......Δεν τό΄ χω βρε κορίτσια με τις φωτογραφίες......

Χαθήκαμε?

Φίλες μου....έχω καιρό να κάνω ανάρτηση....όχι γιατί δεν έκανα κάτι αλλά γιατί ....δεν προλάβαινα....
Τα πιο δραστήρια παιδιά της γειτονιάς θα γελάνε το ξέρω , αλλά τι να κάνω βρε κορίτσια δεν προλαβαίνω....Ο γιος μου έπρεπε να πάει  την ημερήσια εκδρομή του και φυσικά να τον συνοδέψει η μαμά του....( τι να έχανα την εκδρομή? τα τυχερά της μαμάς είναι αυτά!) Η κόρη μου γράφει εξετάσεις στο γυμνάσιο....  και μόλις τελειώσει δίνει εξετάσεις για την αντίστοιξη....στο ωδείο.....και αμέσως μετά πρέπει να την ετοιμάσω για την κατασκήνωση.....Ο γλυκός μου σύντροφος και σύζυγος οραματίστηκε ένα περιβολάκι τρέλα που για να το πραγματώσει μ΄ έπιασε εμένα η τρέλα.....
Ο άντρας μου να λέει θα πάμε στο κτήμα το Σ/Κ να δω τα φυτά μου .....η κόρη μου να λέει αδύνατον έχω να διαβάσω και δεν μπορώ να φύγω θέλω το διαδίκτυο ( εκεί δεν έχουμε  internet) ο μικρός μου να λέει θέλω να πάμε να σκαρφαλώσω στη βερικοκιά! Κι εγώ να λέω ( από μέσα μου φυσικά! εγώ θέλω να πάω στον Αγιο Δομίνικο.....) Μέσα σ΄ αυτήν τη παραζάλη λοιπόν η χαρά μου ήταν απερίγραπτη που σας επισκεπτόμουν.....και σχολίαζα σε μερικές από σας όσο προλάβαινα.... Πάνω που άρχισα να τα βάζω σε μια γραμμή τα πράγματα  και πήγα να πάρω μια ανάσα.....ε! ναι! γίνεται τούρτα χωρίς κερασάκι? Σπάει το χέρι της , το δεξί της χέρι  η μαμά μου......αυτό ήταν....Τώρα ας πούμε πως αναπνέουμε πια φυσιολογικά και.....χωρίς μηχανική υποστήριξη.....Πολύ τρέξιμο , πολύ άγχος πολύ ξόδεμα, και ευτυχώς ήρθε η ώρα που θα πάμε οριστικά για καλοκαίρι στο κτήμα και εκεί πολύ θάλασσα, πολύ πουλάκια , πολύ λουλούδια , πολύ ξάπλα.........
Σας δείχνω δύο δαχτυλίδια που έκανα λίγο πριν , το ένα αυτό  στον αναπτήρα είναι το πρώτο που έκανα μ΄ αυτήν την τεχνική αλλά μου άρεσε τόσο που επεκτάθηκε η φαντασία μου σε ....κουμπί , χάντρα και φιογκάκι μωβ.....δείτε και το δεύτερο αν και η φωτογραφία το αδικεί....κι εγώ κακή φωτογράφος.......Το κουμπί είναι διάφανο με ένα ανεπαίστητο γκρι στο κέντρο και μια λακουβίτσα που ευνοεί την ύπαρξη της λευκής χάντρας......

....σας φτάνει ο χρόνος?

Λοιπόν , οι δουλειές πολλές! Αλλαγή εποχής, σημαίνει μας αλλάζουν τα φώτα! Και δε φτάνει που τρέχεις να προλάβεις, να συμμαζέψεις, να πλένεις, να σηκώσεις χειμωνιάτικα, σε κοροϊδεύει και ο καιρός και μόλις σηκώσεις τις κουβέρτες, σου βγάζει τη γλώσσα και σε κάνει να τις ξαναβγάλεις για να ζεσταθείς....Μόλις που πας να πάρεις μια ανάσα , και να!  Το υπέρ υπεροχορότατο σύστημα φορολογίας με καθηλώνει και με υποχρεώνει να βγάλω τα ματάκια μου μετρώντας και υπολογίζοντας τις μικρές και μικρούτσικες και μεγάλες αποδείξεις.....και σα να μην έφταναν οι δικές μου, ο πεθερούλης μου όλο γλύκα μου λέει θα κάνεις και τις δικές μου έτσι? Πώς να αρνηθώ? Για μια υπακοή ζούμε.... Όπως καταλάβατε κορίτσια μουρλάθηκα....Είπα να κάνω κάτι κι εγώ για αλλαγή....
Έφτιαξα λοιπόν μερικά πραγματάκια για να χαλαρώσω... Στολιδάκια όχι βαριά ,  δροσερά και λιτά   με αρμονία στο χρωματικό τους συνδυασμό και ανάλαφρα...Το βραχιολάκι ήταν παραγγελία και ίσως το απόλαυσα περισσότερο από όλα...τώρα θα φτιάξω κάτι διαφορετικό αλλά αυτό θα είναι στην επόμενη ανάρτηση....Αυτά πώς σας  φάνηκαν?
Βρε κορίτσια πεστε μου σας παρακαλώ! Μήπως κάτι δεν κάνω καλά εγώ? Μόνο εμένα δε μου φτάνει ο χρόνος? Όλο κάτι προκύπτει , όλο κάτι καινούργιο στην επιφάνεια....τι συμβαίνει? Μήπως μπαίνει ο χρόνος όπως τα μάλλινα στο πλυντήριο? Πώς μας κατάντησαν έτσι , σαν να μας βάλαν νέφτι......

ένας σελιδοδείκτης...

Σήμερα έχω να σας δείξω αυτόν το σελιδοδείκτη που είναι από τους αγαπημένους μου....Τον έφτιαξα όταν κάναμε τα μαθήματα κοσμήματος γιατί σκέφτηκα πως τα υλικά που χρησιμοποιούσαμε ήταν τόσο όμορφα που θα μπορούσε να γίνουν και κάτι άλλο! Ναι στα σκουλαρίκια, τα βραχιόλια και τα δαχτυλίδια, αλλά κι αυτή η ιδέα δεν είναι ωραία? Η ντιζούλα , τόσο λεπτή , χάνεται μέσα στο βιβλίο και περισσεύει....η καρδιά να μας θυμίζει πως το βιβλίο είναι πάντα ένας αγαπημένος φίλος...

Σοφία, σ΄ ευχαριστώ!

Φίλες μου , μετά από περιπέτεια μεγάλη, έφτασαν στα χέρια μου τα δωράκια της Σοφίας...
Ένα πολύ καλό παιδί η Σοφία, (ξέρετε, " ο κόσμος της Σοφίας") που δεν την ήξερα καθόλου και τη γνώρισα διαδικτυακά μέσα από το μπλοκοσπιτάκι μου,  και λέω τη γνώρισα γιατί είχαμε την μεγάλη ευκαιρία να υμνήσουμε μαζί το υπέρτατο μεγαλείο της κατάντιας του νεοελληνικού δημοσίου.  Μέσα από καταστάσεις που κάτι δεν πάει καλά μάλλον είναι η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσεις κάποιον αφού στα εύκολα όλοι καλοί είναι.....
Σοφία μου χάρηκα και εγώ πολύ. Είσαι τόσο ευθύς και ειλικρινής που προκαλείς το σεβασμό έτσι κι αλλιώς. Θα είναι τυχερό το παιδάκι σου αν καταφέρεις και αυτά τα προτερήματα του τα μεταδώσεις ....βλέπεις ζούμε στον αιώνα της λαμογιοποίησης......να! έγινα και λεξοπλάστης....!
Το δαχτυλιδάκι υπέροχο και το εξτρα δωράκι μου το βραχιολάκι τέλειο! Είσαι πολύ καλόγουστη και αυτό το έβλεπα στις φωτογραφίες ...αυτό που είδα από κοντά είναι και το ότι κάνεις καλή δουλειά.
Η δασκάλα μας στο μάθημα κοσμήματος μας έλεγε, "κοσμήματα κάνουν πολλές ,  καλή δουλειά όμως λίγες!" 
Σ΄ ευχαριστώ πάρα πολύ , γιατί έκανες δύο φορές δώρο με ....δώρο , γιατί είσαι δοτική και με συνείδηση, και πραγματικά είσαι θησαυρός. Θα χαρώ πάρα πολύ αν έρθεις Θεσσαλονίκη να βρεθούμε..
Κορίτσια απολαύστε τα ,

όλα για την γλυκιά Μαρία μας και τη μονάκριβή μου....

Η Μαρία είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι , φίλη της κορούλας μου , πολύ αγαπημένη και εκτός από αγάπη έχουμε και κάτι πραγματάκια που θέλουμε να της στείλουμε...
Αυτό είναι ένα βραχιολάκι που της το΄ κανε η κόρη μου...

Αυτά είναι τα σκουλαρικάκια που έφτιαξε επίσης η κόρη μου ....και τα έβαλε σε κορδελάκι γιατί φοβήθηκε μην τα χάσει......

Αυτή είναι μια καρδιά με γαλάζιες χάντρες κρεμαστή γιατί της Μαρίας της αρέσει πολύ το γαλάζιο......που της έφτιαξα με πολλή αγάπη...

Αυτή είναι μια καρδιά με μωβ χάντρα γιατί όπως καταλαβαίνετε έφτιαξα και για την κόρη μου μια, αλλά με μωβ γιατί είναι το αγαπημένο της.....

  Υστερα με ρώτησε....δεν θα μου κάνεις τίποτα άλλο εμένα?  και της έφτιαξα κάτι....να το φοράει με τα τζην.... ένα βραχιολάκι......
Εδώ είναι όλα μαζί.....

Άντε κορίτσια ! καλοφόρετα....

καλοκαιρινά σκουλαρικάκια...

Έφτιαξα αυτά τα σκουλαρικάκια για την ανηψιά μου Γωγώ και μετά για την κόρη μου που της άρεσαν πολύ...Όχι ... Δεν έχει σημασία που δεν έχει τρυπημένα αυτιά....τα ήθελε και όπως καταλαβαίνετε δεν της χάλασα το χατήρι...

ένα καινούργιο σκουλαρίκι!

Λέω ένα γιατί μόνο ένα έφτιαξε η κόρη μου , ένα καταπληκτικό σκουλαρίκι από τα γνωστά ear cufs αν τα γράφω και σωστά ... Το κατάφερε πολύ καλά στην πρώτη ευκαιρία θα ανεβάσω φωτογραφία.

η μεγάλη μου αγάπη....

Ναι! αυτά είναι 2 κρεμαστά τό ένα το χάρισα στη μαμά μου και το άλλο το φοράω εγώ...Είναι λιγάκι ιδιαίτερο όμως μου άρεσε πάρα πολύ...