λαιμουδάκι με τσαχπινιά.....

Γεια σας κούκλες!
Αυτό σας το έδειξα????
Η κόρη μου το είδε κάπου και ξέρετε τι κάνει? Ό,τι της αρέσει το φωτογραφίζει και μετά εγώ πρέπει να κάνω πράξη την φαντασίωσή της ....γιατί βέβαια το θέλει αυτό που βλέπει αλλά προσαρμοσμένο στα δικά της γούστα .....
έχει κι άλλα φουντάκια αλλά το θέμα είναι να δει κανείς την πλέξη κι έτσι δεν το τράβηξα όλο, είναι πολύ εύκολο και πολύ όμορφο. εσείς τι λέτε???

η Αφροδίτη και η σάρπα της....

Αγαπημένες γεια σας....
αυτή είναι η σάρπα της γλυκιάς Αφροδίτης....μιας μαθητριούλας μου στα μαθήματα πλεκτικής...
λίγο πιο σκούρο το χρώμα από τα μάτια της που είναι σαν λιμνοθάλασσες....Της πάει αφάνταστα βέβαια....
αχ αυτές οι ξανθούλες.....δεν είναι τυχαίο που όλοι τρελαίνονται γι αυτές....

 Η Αφροδίτη έμαθε σε χρόνο ντε τε το σχέδιο από το μοτιφάκι γιατί εκτός από κούκλα είναι και πολύ έξυπνη επίσης.....μην τολμήσετε να κάνετε τίποτα περίεργους συνειρμούς για τις ξανθιές, γιατί αυτή διαφέρει....ε! τι να κάνουμε ....υπάρχουν κι εξαιρέσεις....
έκανε ένα, δύο στα μαθήματα και είπε θα συνεχίσει σπίτι....

και όταν μου είπε πως θέλει να πάω να τη δω γιατί τη συναρμολογούσε τρελάθηκα....Τι ταχύτητα! και έγινε ονειρεμένη......Πολύ εντυπωσιακή και αυτός ο χείμαρος από σμαράγδια.....

Τι λέτε δεν είναι υπέροχο?

καλή σχολική χρονιά....

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

 

 Καλώς μας ήρθε λοιπόν το φθινόπωρο........

Ήρθε ο Σεπτέμβρης που καλείται μήνας μελαγχολικός, 

αν και εγώ μόνο μελαγχολικό δεν τον βλέπω......

.Με τις τόσες υποχρεώσεις που τρέχουν το Σεπτέμβριο....

 τη δουλειά, και τον καλό μου μέσα στο σπίτι να αγχώνεται σαν νήπιο που θέλει να πάει για πρώτη φορά στο σχολείο....,να τρομάζει από το τρέξιμο και να προσπαθεί να βοηθήσει χωρίς να προλαβαίνει ή να τα καταφέρνει όλα όσα θέλει να κάνει , τη μαμά μου να ξεχνάει ότι είμαι πια παντρεμένη με παιδιά και το εργάκι αυτό το βλέπω πολλάάάάά χρόνια τώρα....και ακόμη μου δίνει τις ίδιες συμβουλές να προσέχω μην αρρωστήσω γιατί είναι άστατος ο καιρός, να μη βγαίνω λουσμένη, να μη σηκώνω βάρος (εννοεί τις τσάντες των παιδιών!) τα παιδιά που αγχώνονται και αγωνιούν για τα καινούργια που τους περιμένουν κι αυτή τη χρονιά και τέτοια....   πού καιρός να προλάβω να μελαγχολήσω.......

Υπόσχομαι να προσπαθήσω να είμαι πιο συνεπής και να σας βλέπω και να μη χάνομαι......τόοοοοοσο .......

φιλιά σε όλες σας και καλή αρχή στο σχολείο σε όσες έχουν παιδάκια και καλή υπομονή..... για όλες τις υπόλοιπες απολαύστε ένα καλό φθινόπωρο......

χαλάκι , τσαντάκι....

κορίτσια γεια σας....
αυτό δεν είναι ένα μικρό πετσετάκι.....
είναι ένα χαλάκι πλεγμένο με χονδροβέλονο, Νο 7 και με νήμα που περίσσεψε από μια τσάντα....
έγινε το αγαπημένο του άντρα μου, και φυσικά της Μπιανκούλας μου ....της σκυλίτσας μου....πού τη χάνεις πού τη βρίσκεις πάνω του ξαπλώνει.....

 

και άλλη μια τσαντούλα.......

 

 αυτά για τώρα.....θα τα ξαναπούμε.....δε λέω πότε γιατί συνεχώς βγαίνω ψεύτρα......

καρδιές, καρδούλες, καρδουλίτσες....

Τα θερινά μαθήματα της κόρης μου σταματούν την Παρασκευή και θα φύγουμε για λίγο.....Αχ σας παρακαλώ μην κλαίτε πολύ......για λίγο θα είναι.....Ως τότε σας αφήνω με τις καρδούλες μας......

Καρδούλες για όλες τις καρδιές.....
Όταν νιώθετε ότι κάτι σας λείπει, κάντε μια προσευχή και κάντε και μια γεμιστή καρδούλα...Μέσα της έχει την προσευχή σας και οι δικές μου έχουν και έναν πυρήνα με αμάραντα ποτισμένα με αιθέριο έλαιο βανίλια και γιασεμί που μου αρέσουν πολύ, και τυλιγμένα σε βάτα δημιουργώντας μια πυκνή μπάλα για να μη βγαίνουν έξω και χαλαρά γέμισε και η υπόλοιπη.....Έχει μια παρουσία μεθυστική και δηλώνει πως ....αγαπάει με την καρδιά της.......
Φιλάκια κουκλίτσες μου.....

τσαντάκι....

Για όσες δεν ήθελαν να επανέλθω ....χα! δεν τους έκανα το χατήρι.....
Για όσες πάλι ενδιαφέρονται για μένα και ίσως με αναζήτησαν κιόλας, είμαι εδώ να ανταποδώσω την αγάπη τους....
Εμένα πάντως μου λείψατε....αν και τώρα που μπήκα ανακάλυψα πολλά σκασιαρχεία......Ίσως μάλιστα περισσότερα από όσα περίμενα.....
Σας δείχνω κάποια από τα δημιουργήματά μου, που έκανα όσο έλλειπα από το χώρο αυτό.

αυτή είναι η τσαντούλα με αυτοσχεδιασμό και μεράκι.....
τα χρώματα είναι τέτοια ώστε να συνοδεύουν το τζηνάκι μου .

αυτό είναι το πορτοφολάκι που είναι πιστέψτε με πολύ εξυπηρετικό και μπάνικο εδώ που τα λέμε ....με λίγο κόπο τέτοια ομορφιά! το σχέδιο το πήρα από την αγαπημένη μου Esperanzas Rosas που φτιάχνει καταπληκτικά πράγματα και μου ξεσηκώνει το νου και τη διάθεση....

 Αυτά για τώρα .....Την επόμενη φορά θα τα πούμε εκτενέστερα......

το εμείς κι όχι το εγώ.....

 από μένα , μια απλή χριστιανή ορθόδοξη , ελληνίδα μάνα,

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ.....
σε όλους όσους την πονούν και την αγαπούν τιμώντας την με την αξιοπρέπειά τους ....σε όσους δεν ντρέπονται να κρεμάσουν τις σημαίες τους έξω, σε όσους δεν ντρέπονται να κάνουν το σταυρό τους δοξάζοντας τον ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΘΕΟ  που ποτέ δεν έλλειψε από κοντά μας... 
Και μην ακούτε αυτά που λένε για να ανακόψουν το φρόνημα και τις ελπίδες μας.....
Ακόμη και ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ να ζει , αρκεί να τρέμουν όλοι οι ανθέλληνες του κόσμου......
Παντρεύουμε τα ελληνόπουλά μας μόνο με ελληνόπουλα,
φωνάζουμε τα παιδιά μας μόνο ελληνικά ονόματα,
κοινωνούμε τα παιδιά μας γιατί είναι χριστιανοί ορθόδοξοι βαφτισμένοι και γνωρίζουν την Αλήθεια,
δε μισούμε τους υπόλοιπους λαούς, αλλά υπεραγαπάμε τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ ουρανό και θέλουμε να τον απολαμβάνουμε ελεύθεροι,
δεν κάνουμε φαμφάρες και περηφάνειες ανόητες , γιορτάζουμε απλά την εθνική μας περηφάνεια ξαναζώντας στιγμές που έζησαν οι παπούδες των παπούδων μας,
Ο,,,,,,,,,,,,,,,,,,,τι και να μας κάνουν , και χίλια κομμάτια να μας κόψουν, έχουμε ήθος που πολλοί δε γνωρίζουν ούτε καν τι σημαίνει.....
η σιωπή των Ελλήνων στις δύσκολες αυτές ώρες που ζούμε δεν είναι γιατί κοιμόμαστε όπως βολεύει σε πολλούς να νομίζουν , είναι αξιοπρέπεια και ζύγισμα πριν τη μάχη....
μην ξεχνούν πως είμαστε χριστιανοί  και πριν το μπαμ, πάντα προσευχόμαστε και περιμένουμε οδηγίες από τη Θεία Χάρη....όποιος δεν το ξέρει αυτό ας μελετήσει την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.....δεν είχαν βιβλία ούτε φώτα όμως έψελναν την παράκληση της Παναγίας πριν το γιουρούσι......γιατί την ήξεραν απέξω, νήστευαν και προσεύχονταν....
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΩΣΑΝ ΛΕΒΕΝΤΕΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ........
ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΕΙΣΤΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ......ΨΑΧΤΕΙΤΕ.......ΕΙΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ....
με θαυμασμό και ευγνωμοσύνη σκύβω ταπεινά το κεφάλι μου τιμώντας με μια βαθιά μετάνοια τους ήρωες, τους παπούδες μας, τους αγέρωχους, τους Έλληνες......

«Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστεί μόνος του να φκειάση ή να χαλάση, να λέγη «εγώ», όταν όμως αγωνίζονται πολλοί να φκειάσουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι όχι εις το «εγώ»» (Στρατηγός Μακρυγιάννης).