πώς αγαπιέται η ζεστούλα!

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα καθαρίσω το σπίτι και θα στρώσω τα χαλιά. Τα παιδιά μου χαίρονται πάρα πολύ κάθε χρόνο που γίνεται αυτό και κυλιούνται κάτω και γελάνε και με κάνουν πολύ ευτυχισμένη γιατί όταν τα βλέπεις χαρούμενα και γελαστά τι άλλο θέλεις σα γονιός ? Ύστερα μας αρέσει κι εμάς πολύ αυτό το χουχούλιασμα ...Το χαλί , το κουβερτάκι, ο καναπές και μια κούπα με ζεστό καφέ...Είναι τρέλα! Καλώς ήρθες κρυουλάκι.....!

Τώρα για τα κρύα

Έπιασε ξαφνικά το κρύο και θυμήθηκα κάτι που έφτιαξα πέρυσι στο τέλος του χειμώνα και δεν πρόλαβε πολύ να φορεθεί. Τώρα όμως μας ήρθε κουτί. Το ευχαριστήθηκε ο γιός μου . Κάποια άλλη στιγμή θα σας δείξω και αυτό που έκανα στην κόρη μου .

Σαν τη μαμά!

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί βλέπω πως η χαρά της δημιουργίας έχει χτυπήσει και την κόρη μου για καλά...! Αυτή είναι μια τσάντα που την έκανε μόνη της, ραμένη στο χέρι, και μάλιστα από τα κομμάτια μιας μπυζάμας που κοντέναμε για τον μπαμπά μου. Το πιο  όμορφο από όλα είναι πως την χάρισε αυτήν την τσαντούλα στην φίλη της...Είναι γλύκα η κορούλα μου.....

 Αυτό είναι ένα μικρούλι κρεμαστό που ήθελε μια φίλη της κόρης μου κα το φτιάξαμε μαζί γιατί της αρέσει να φτιάχνει κοσμήματα και πιστεύω να το χάρηκε. Το φόρεσε και νομίζω θα το απολαύσει.

Α! Το υλικό με το οποίο έγινε η καρδούλα είναι τόσο απλό που δεν θα το πιστεύετε....
Είναι αυτό το αλουμίνιο που έχει σαν προστατευτικό το κουτάκι του Νες καφέ. Το επεξεργαστήκαμε με ένα εργαλειάκι με μπίλια κι έγινε σαν σφυρήλατο...Το θέμα με τις φωτογραφίες πάντως παραμένει .
Αδικούν οι φωτογραφίες τα έργα...

Αυτές είναι οι φωτογραφίες από το δαχτυλίδι που φτιάξαμε την ίδια μέρα . Έφτιαχναν ταυτόχρονα η κόρη μου και η φίλη της Μαρία το ίδιο δαχτυλίδι.με την καθοδήγησή μου και βγήκαν τέλεια...

τα καλοκαιρινά μου....

Αφού επιτέλους συντόνισα τις φωτογραφίες μου (τις πέρασα στον υπολογιστή) με τις αναρτήσεις μου τα ανεβάζω για να δείτε κάποια πραγματάκια από αυτά που έκανα το καλοκαίρι....
Έχω μια τρέλα ...Δεν πετάω υφάσματα από όπου κι αν προέρχονται...
Έτσι κάτι μπατζάκια από τα τζην του αγαπημένου μου συζύγου ( τα υπόλοιπα έγιναν βερμούδες ) αφού περίμεναν υπομονετικά στο μπαούλο για αρκετά χρόνια (....) με κάποια αφορμή έγιναν......φούστα
για δέστε και πείτε μου τη γνώμη σας...

το μπατζάκι μόνο του και μετά....

Ήρθε η ιδέα καθώς τα ακούμπησα τυχαία μαζί και να το αποτέλεσμα, που βελτιώθηκε καθώς έβαλα έναν ιππόκαμπο από ένα σανδάλι της κόρης μου που χάλασε... Είπαμε τίποτα δεν πάει χαμένο...
Δεν κουράστηκα καθόλου καθώς κράτησα τα διπλά εξώγαζα που ήταν και σκληρά και δύσκολο να ξηλωθούν και απλά τα ένωσα μεταξύ τους τα ποδογυράκια τους τα έβαλα στη μέση οπότε δεν χρειάστηκε να βάλω ζωναράκι και  μπροστά έκλεισε κάπως σαν φάκελος, δεν είναι όμως, έβαλα φερμουάρ και με το μικρό του άνοιγμα δίνει και τον απαραίτητο "αέρα " να περπατάς άνετα...

Το λαστιχάκι που φαίνεται πίσω είναι μόνο πίσω για να υποστηρίζει τη μέση...

Αχ! τελείωσα. Να σας πω πως στρώνει υπέροχα και ....τι λέτε δεν είναι ωραία ιδέα? δεν έμαθα ακόμη να βγάζω σωστά φωτογραφίες γιαυτό μην είστε αυστηρές μαζί μου!

Γυρίσατε??????

Γύρισα!
Επιτέλους!
Ξέρω πως παραξενεύεστε, ξέρω αλλά εγώ πραγματικά χαίρομαι που επέστρεψα στη βάση μου γιατί δεν πέρασα και τόσο ξέγνοιαστα φέτος!
Έφτιαξα πραγματάκια , τέλειωσα 2 εργόχειρα με χάντρες , έκανα βότσαλα και μπουκάλι και ποτήρι με ντεκουπάζ, έκανα σταυρουδάκια με χαντρούλες , έκανα ντεκόρ με το κομένο δέντρο μας στο παρτέρι μου και μου άρεσε πάρα πολύ και πολλά άλλα για να ξεχάσω πως δεν περνάω και τόσο καλά...
Καμμιά φορά αλλιώς τα περιμένεις και αλλιώς σου έρχονται τα πράγματα αλλά λέμε να ΄ναι ευλογημένο και προχωράμε.
Όσες φορές ερχόμασταν για δουλειές από το κτήμα μας έμπαινα και έκανα βόλτες στα μπλοκοσπιτάκια σας και πραγματικά ήταν ανακουφιστικό μια και δεν έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο εκεί που είμαι.
Καλώς σας βρήκα λοιπόν και καλώς με βρίσκετε και θα φροντίσω να είμαι και πιο συνεπής φέτος . Θα σας δείχνω σιγά σιγά όλα τα έργα μου και να είστε και εσείς επιεικείς αφού ήταν απλά το ψυχοχαλαρωτικό μου .Άλλωστε για να περνάμε όμορφα και δημιουργικά δεν τα κάνουμε όλα?

μια καταπληκτική συνταγούλα από τη Νεραιδόσκονη...

Και εβουαλά!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υλικά

4 ασπράδια

λίγες σταγόνες χυμό λεμονιού

1 κούπα ζάχαρη

2 βανίλιες

χρώμα ζαχαροπλαστικής

τρούφα

Εκτέλεση

Χτυπήστε τα ασπράδια με το λεμόνι στο μίξερ,στη δυνατή ταχύτητα,να πήξουν και να αφρατέψουν

.Συνεχίζοντας το χτύπημα ρίξτε τη μισή ζάχαρη σε μικρές δόσεις.Χαμηλώστε την ταχύτητα στο

ελάχιστο.Ρίξτε την υπόλοιπη ζάχαρη και συνεχίστε το χτύπημα για 1 λεπτό.Με μια οδοντογλυφίδα

προσθέστε στη μαρέγκα μια μικρή ποσότητα χρώμα.Χτυπήστε σε χαμηλή ταχύτητα ώσπου ανακατευτεί καλά το χρώμα.Στρώστε 2 σχάρες του φούρνου με αντικολλητικό χαρτί.Βάλτε το μείγμα μέσα σε κορνέ και φτιάξτε τα μαρεγκάκια επάνω στο αντικολλητικό χαρτί σε μικρή απόσταση γιατί δεν φουσκώνουν καθόλου.Αν θέλετε τις πασπαλίζετε με τρούφα.

Ψήστε τις μαρέγκες στους 100 βαθμούς,με αέρα,για 2 ώρες.Σβήστε το φούρνο και αφήστε τα

να κρυώσουν μέσα σ'αυτόν.

Σε αεροστεγή κουτιά διατηρούνται 5-6 μήνες.

Καλή επιτυχία σε όσες τα φτιάξουν.

          Αναρτήθηκε από Αναστασία Νεραϊδόσκονη την οποία ευχαριστώ πολύ για τη συνταγή 
και την  παραθέτω αυτούσια για να τιμήσω τη Νεραιδόσκονη και τη δυσκολία μου να θυμηθώ πού ακριβώς βρήκα τι!
Πολλές φορές βρίσκω καταπληκτικά πράγματα και μετά όταν θέλω να τα ξαναδώ για να κάνω κάτι από αυτά δεν θυμάμαι πού τα είδα. Ναι Ρία μου κάπως έτσι έχασα και το συγκεκριμένο project με τα πλεκτά στον πίνακα. Θα τα φτιάξω και θα σας πω.